Gözlere takılı aklım, epey zamandır. Dışa bakan gözlere. Dışta olan biten, değişen yiten ne varsa… görebilen gözlere.

Yolda yürürken karşılaştığım bir yolcu:

- Zaten sorun, gözlerin sadece dışa bakıyor olmasında!  Dedi ve ekledi:
- İçe de bakabilseydi gözler, aramaya pek de gerek kalmayacaktı.

Gören gözler sağolsun! Diyorum.
…

Zamanlardır düşünüyorum, gözler dışa bakarken bir yandan, içe de bakabilir mi?
İkiyi bir etmek, böyle bir şey olabilir mi?

Yada,
Dışa bakan, dışı görebilen mi? Zaman içinde içi de görebilir oluyor?
Erişebildiği yükseklikten…

İç, dışa yansıyor, açılan iki pencereden.
Aydınlıkta uyuyan yanımız ,
Karanlıkta uyanık olan yanımızı fark ettiğinde,
İçe bakış, devreye giriyor belki de.

Dışa açılan, dışı gören, dışla haşır/neşir oluyorken…
    Uyunuyor, aydınlıklara rağmen.
İçe açılındığında,
Aranılanlar hiç de uzaklarda değil oysa…
Şah damarımızdan daha da yakınımızda.
…

Bu öyle bir bulmaca ki,
elbiselik ömürlerce uzaklarda arayıp durduğumuz…
Muhteşem giz,
büyük bir ustalıkla, içimize gizlenmiş.
Beden elbisesi içre girişin hemen sonrasında, unutulan yanımızda.
Orada… oracıkta…

Ömürler boyu farkına bile varamadan,
Ben ! dediğimiz,
Geçici bedenler içinde soluklanırken,
Yana yakıla dolaşıp, aradığımız…
Çoğu zaman ne aradığımızı bilmeden hem de…

Asırlar öncesi bulmacayı çözen Yunus’un:
    “ Beni bende demen,
        ben, ben değilim.
     Bir ben vardır bende,
        Benden içeri.”
söylemini,

Zamansızlık yoluna ışık olan bir yolcunun:
    “ Bir kaçının içine bakıyorum,
        Hiç kimse ilkin kendisine alışık değil.”
söylemini,

Zamanlar üstü bir ışık yolcusunun ise:
    “ Öteki beni bilemediler bendeki.”
söylemini,

duymaktan öteye geçtiğimizde,
O muhteşem giz,
 tam da oracıkta işte.

Görebilmek mümkün,
    Gözler içe çevrildiğinde.
Çözümler bizde,
İçimizde.
…

Ömürlerce uzanan, yürüdükçe uzayan,
uzadıkça aydınlanan ve aydınlandıkça da keyif veren
bir yolculuk sürdürmekteyiz.
Ne zaman ve nerede başladığı, ne zaman biteceği,
Dışa bakıldığınca çözülemeyen labirent bir bilmece bu.
…

Elbiselik ömürlerce izini sürdüğümüz,
Aşikar giz,
İçimiz !...

Varlığından bihaber olsak da,
    Terk etmeyen,
    Gözeten
    Uyaran
    Yol gösteren.

Bütünün en muhteşem parçası olduğumuzu hissettiren
Giz,
İçimiz!