"Paramparça dağılan beyaz bulutlar gibi
Karıştım gökyüzüne masalım sona erdi
Gözyaşın topraklarda gülüşün yıldızlarda artık
Neler oldu neler bitti ve biz neler anladık
Kulaklarda yalnızca bir fısıltı
Yaşadık... Yaşadık... Yaşadık..." (1)

Herkes bir parçasını bıraktı beton yığınlar arasına...
Artık hiç birşey eskisi gibi olmayacaktı;
olmadı...

Işıl ışıl parlarken sönen ferler...
Erken gidişlerin açık kalmış gözleri...
Çaresizliğin gözyaşlarının suladığı topraklarda,
mezar taşlari filizlendi...

Şimdi cok katlı yapiların gölgesinde kalmış mezar taşları,
Yanlarına yenileri filizlenmesin diye haykırıyor:
ısalsın gölgeler!..

"Son teslimiyeti beklerken kurumuş dudaklara bir damla su...
İçindeki can ile son soluğu toz duman...

Yalnız kalan çocuk, eşsiz eş, bebesiz ana...
Biz kaldık size, sarıl bana, sımsıkı, İÇten...
Yüreğinde öksüz sandığın "Sevgi" bende,
Uzat elini... " (2)

Işık ve Sevgiyle...
17.08.2005

(1) İlhan İrem, Pencere Albümü, Bir Başka Dünyanın Penceresi
(2) Ufuk Agun, (17.08.2004) - (00.00.0005)