Sevgilinin yeşil gözünde başlayan bu esrarlı yolculukta,
Çoğu zaman savrulurken oradan oraya,
Bazen da dinlenmeye çalışırız,
Sessiz sakin bir gölün kenarında
Sazlıklardan havalanan ördeği seyre dalıp.
Aşkla çıktığımız bu yolda seyir esnasında yalnız, yapayalnızızdır adeta.
Yalnız ve sonsuz, donuk bir yolculuktur bu,
Çığlık çığlığa bir sessizliğin hüküm sürdüğü
Garip bir yalnızlıktır yaşanan, kalabalıklarda…
Üşüsek de bu yolculukta,
Soğuklukların bir gün biteceği umuduyla ısınır içimiz hep.
Cansız ve bomboş gelir dünya, içerleriz…
Kaçmak istesek de kaçamayız artık. Düşmüşüzdür yola bir kez.
Soğukluklar bir gün biter! Diye ümitlenerek sürdürürüz yolculuğu.
Hayal kırıklıkları, düş bozgunları, ulaşılamayan güzellikler, bir türlü
varılamayan yada daha ötelere davetkar bir biçimde, varıldıkça hızla
uzaklaşan hedeflere tekrar tekrar ulaşmak, yorar kimi zaman istemesek
de.
Asıl yoran ise yalnızlıktır aslında bu yolda.
Hele de kalabalık yalnızlıklar!
İçerleriz, kızarız…
Hatta daha da ilerletip düşünceyi, sarsıp uyandırmak isteriz
Ninnisiz uyuyan binlerceyi !
Yolun bilmem kaçıncı kilometresinde, durup düşünürüz
-Ben miyim hata yapan ? diye
kalabalıklar arasındaki bir başına avareliklerde.
Bir yandan yaşlanırken, gece gündüz uyuklayan yığınlar,
Koridorun öte ucuna çoktan ulaşan bir solo:
“UYAN !!” diye
sessiz çığlıklar dizer zamansızlıklara
nota nota…
sayısı belirsizler korosu da ninniler söyler türlü çeşit:
-Aman! Kimse uyanmasın, telaşlarıyla.
Uyanan, yola düşmektedir çünkü.
Yada uyandığında,
Sonsuz bir yolda olduğunun farkındalığıyla,
Yeniden algılamaktadır yolculuğu,
Yükselen bilmem kaçıncı daireden, görebildiği kadarıyla.
Beş duyu ile sınırlı oluşu hissettiği andan itibaren,
Başlar zorlamaya sınırları.
Lakin, hiç de kolay değildir, soyunmak zora…
Ama,
Sınırlar aşıldıkça,
Yolculuk, önceden çevrilmiş bir filmi, locadan seyredercesine keyif vermeye başlar artık.
Hem seyirci,
Hem oyuncudur yolcu…
Sevgilinin yeşil gözünden çıkılan yolda
Otuz yıl sonra,
O yemyeşil denizsi bakışlar
Gözü yaşlı kahkahalar attırır kimine
Karlı dağlarda,
Umutlu farkındalıklarla!!
Rabia Yirmibeş
Şubat 2004
Yolculuklar 
