|
Ekleyen Güneş Davenport
|
|
20 Eylül 2005 |
“masumiyet, ilk-öncesi’dir.”
ilk ve tek bir lekeyi kabul etmez masumiyet. çabucak renklenir beyaz, ilk ışığın kırılışı misali, tıpkı, tek’den çeşit çeşit varoluşumuz gibi. nasıl ki ilk-önce’si yoktur varlık için, yoktur pür-i pak masumiyet, yoktur, düşsel öykünmelerden gayrı. ama özlemi bile bir güçtür özleyene, bir pusula, arınmaya ayarlı, dayanır, nice akıl-çelen’in çekimine.
güzellik, saflık denli boz-bulanık, yine de bilinç aynasında parıldamakta hala. çirkinle uğraşarak dağılmak yerine
güzele odaklanmalı, inadına.
ola ki kanatları kurtulur da çamurdan yeniden yükselir kelebek o eşsiz dansına. |