İçime tutulan en güzel ayna.. Haberci Güvercin... Gökkuşağı güzelliğinde...
Ektiği tohumlar sonsuzluğa uzanırken.. ışıltıları aydınlatıyordu yolumu - yolları...

Düşüncelerimiz tohumlar eker bahçelere ve tohumlar filizlenir kendi bahçelerimizde.
Eşsiz güzellikte çiçekler görür, gösteririz, ne kadar yüksekten bakılsa o kadar fazla. Ve kökleri içimizde ağaçlar büyür o bahçelerde, dalları sonsuzlukta görülemeyen...
bir bahçe düşündükçe yeşeren bir bahçe,
Düşünmek .. düşündükçe düşünmemeyi arzulamak. Arzuların içinde... o bahçede savrulmak...

Yabani otlar yok değil, olmamalı da değil.
Belki canımız yandı ayıklarken, yalnızlıktan korktuk...
Oysa söktükçe onları yeşerdi büyüdü diğerleri.... daha yüksekten daha güzel bir bahçeye bakar olduk...
temizledikçe yeni tohumlar döküldü eteklerimizden... Ve rüzgar başka tohumlar getirir bilinmedik ötelerden...