Işık Dost'a çeviriyoruz gönül işitilerimizi...
ve dinliyoruz, dinliyoruz...
anlayabilene dek.
lakin yetmiyor anlamak,
yaşayana dek...
şarkıyı başa al !
Tekrar dinle !
Tekrar dinle!!!

Sevgi,
hoşgörünün ikinci adıdır !
Hoş görmek,
hayatın en güzel tadıdır !
Sevgi tanımaktır!
tanımaksa anlamak
İnanmak kuşkusuz... Hoşgörüp sarılmak

Şöyle bir bak kendine!
Senin kusurların yok mu?
Affet sen de sevdiğini!
Sevdiğine bu çok mu?

Şöyle bir bak kendine!
Senin kusurların yok mu?
Affet sen de sevdiğini!
Sevdiğine bu çok mu?

Sevgi hoşgörüsüz tutuşmuş bir orman !!!
Yanmasın sevgimiz, yarınlara varmadan !
Sevgi hoşgörünün yağmuruyla sulanır !!!
Yeşerir gönüller... geleceğe uzanır !!!

Hoş görsen, boş versen
Sevgin kaybetmez... kazanır
Bugünden yarına çiçekli bir yol uzanır !!!

Sevgi ve hoşgörünün tanımı, anlatımı, paylaşımı bundan güzel
nasıl ifade edilebilir...
Yaşananlar, yaşanması gerekenler hakkında verilen ipuçları
daha öte nasıl anlatılabilir?

Hepimiz,
aynı yolda ve yolumuzu bir ömürdür aydınlatanla
IŞIK’a yürüyoruz...elele ve gönül gönüle...

yirmidokuz yıldır yürümekteyim bu yolda...
yüzümü görmek istiyorum...yüksek derinliklerde...kuyularda
Gün olur yayan yapıldak...
Gün olur salya sümük...
Ağlarım hem de öyle bir ağlarım ki...gözyaşlarıyla yıkanır ruhum
şafaklarda...

Hoşgörü yazarak değil de... yaşanarak anlam kazanıyor ömürlerde...
Ve sevginin doruğudur... herkesi ve herşeyi kucaklayabilmek...
olduğu gibi kabul edebilmek... bu gezegende hem de bu bedenle...

Yunus geldi aklıma şimdi yine:

Söz olan
Kestire başı !
Söz ola
Kese savaşı !

Söz ola
ağulu aşı,
Yağ ile bal ede bir söz.

Duygularımızı ve düşüncelerimizi... paylaşımlarımızı ve eleştirilerimizi...
Sipsivri köşelerle değil de... tatlı kıvrımlarla ifadelendirebildiğimizde...