En inanılmadık renklerle fırça sallıyor,
Doğa tuvalinde o en bilindik el!
Güzele çehrelemek için yaşamı.
Kış bahçeleri, bülbül ötüşlü bahara uyanırken şimdilerde,
İsa'dan sonra 2005. kez sarmalanıyoruz güzelliklerle.
Her defasında unutarak, yeniden.
Varlıkla yokluk arası gidiş-dönüşlerde
Hatırlayabildiklerimizle savrulurken günden geceye,
Bahara çehrelendiğinde mekan...
Zaman, demir atıyor güzelliklere.
Anlar asıra dönüşüyor,
Asırlık anlar sonrasında.
Büyülü bir güzelliğin orta yerinde,
Kalp atışlarının da ritmi değişiyor.
Mevsim bahar.

En bilindik sesin,
Bilinmedik muhteşem tınısıyla salınırken
Kainatlar ötesi güzellikler arasında.
Varlığının yaşattığı huzuru tarif ise,
Mümkün değil bir dilde
Sınırlı duyularla herşeyi anladığını sanırken birileri,
Biri var, gizemi çözen ve izleyen herşeyi.
Özgürlüğü deformasyon,
Sevgiyi hesaplaşma sanırken birileri,
Biri var, en umulmadık bir anda değiştiriveren herşeyi.

Biri var,
Ete kemiğe bürünen
İsa'dan 1955 yıl sonra,
Uzay zamana yapılan en güzel "Kozmik Şaka"

Nice yıllara...

Işık ve sevgiyle...