|
Ekleyen Ufuk Agun
|
|
01 Nisan 2005 |
Düğümler, atanları tarafından çözülürken, tek tek... Işık, hulul etmiş, bir 1 Nisan...
Sessizliği, çığlık çığlığa sessizliği ile yaran, Duyanların huzuru, duymayanların korkusu olmuş...
Yokluğu doldururken her bir yanı, Gönül gözlere Işık, kör gözlere yok olmuş...
Bulutlar aralanırken, Huzmeler vuruyor yüzlere...
Işık ve sevgiyle... |