|
Ekleyen Oğuz Arslan
|
|
03 Nisan 2005 |
Kelebekler uçuşurken huzur bahçelerinde rengarenk giyisileriyle, Kelebek ömrünü harcarken çiçekten yataklarında... Hesap soruyordu eli kamçılı maskeli gardiyanlar... Çok geçmeden görünmüştü yüzleri: şaşkınlık ve gözlerini kaçırışları ışığın renginden... Hazindi sonları, acınacak kadar küçülmüştü kalpleri. Veda edişleri bile sahteydi. Gelmedikleri için gidemediler de...
Burası BURSA hava karardı ve ışıklar sönmeyecek sabah olana kadar |