Üç taş merdiven yaşamın bir yolculuk belki de kanlı düğünlerinde durdu bir an zamanın bir yerinde...
Üç taş merdiven bir mağara girişi.. karanlık zifiri karanlık...

Öncesi bir şato yükseklerde olduğunu sandığım, yükseldikçe küçülen kaybolan bir şato bir masal..
Bir anlatı dağılan eski kitap sayfalarının içinde.. iki pastel renkli çiçek bir anımsama...

Dar bir patikadan vardık ormana
kıpkırmızı ağaçlar ve yırtıcı bir kuşun çığlıklarının sardığı yüksek orman.
Ağaçların kızıllığı her yana yansıyordu;
Gökyüzüne, toprağa, her birimizin yüzüne.
Bir sesti duymayı beklediğimiz,
izlediğimiz beklediğimiz işaretlerin,
kalabalık şehirlerin ara sokaklarında aradığımız gizin ardından bir ses.
Çok ilerde bir şelalenin ince sesi duyuluyordu
orda bir şelale olduğunu söylemeliydi içimizden biri
hiç birimiz cesaret edemedi oysa............
bu sesin varlığını söylemeye.
dillerimiz tutulmuş sözlerimiz tükenmişti yollar boyunca
sanki konuşmayı unutmuş
yalnızca duymayı beklediğimiz sesi arıyorduk.

Dönüp Duruyorum Dans ediyorum En Coşkulu İlahilerle Gecenin İçinde...
her yanım da
her yerde
renk renk
Beyaz,
Yeşil
Mor,

Yalnızlığımın erdeminde yıkanıp yarı çürümüş yüreğimi
yeniden var etmek için düşeceğim yollara, yolculuklara.....
Kimse hiç kimse kalmayacak omzuna yaslanacağım parlak sözcükleriyle yıkanacağım
sevgisiyle var olacağım hiç kimse bırakmayacağım kendime...

seslerimiz birbirine karıştı
bedenlerimiz
ve sözlerimiz...

Aldanmalar aldanışlar ve aldatmaların ardında bir yer vardığımız.
Beyaz kuşlar uçuyor gecenin içinde,
uzun upuzun bir yol uzanıyor şimdi gitmeliyim...
tekrar geleceğim sen ardımdasın ...

eski bir bahçeden içeri giriyorum...
ilerde o eski mermer havuz,

bulanık suda ki solmuş yaprakları aralarken,
suya düşüyor yanaklarımdan süzülen ilk damla...
uzaklardan yankılanıyor hıçkırıklarım göz yaşlarım

ardımda bıraktığım korkuların, kuşkuların, yanılgıların,
yalanların boşluğunu taşıyorum düşüncelerimde,
kocaman bir boşluk tüm kalan...

Kıyamet habercisi bir meleğin ismini taşıyor gölgesi;
küçük bir çocuk
gözlerinde korkunun izleri yok oysa...

ilerlediğim patikanın üzerine vuran dalgaların izleri kalmadı
kayaların üzerinde...
kapılar açıldı önümde parlak taşlarla süslenmiş ihtişamlı,
çamura bulanmış ürkütücü kapılar,
ardarda
birini aralarken diğerinin ışıklar süzülüyor dökülen gövdesinden...